تفاوت پسوریازیس و اگزما

تفاوت های اگزما و پسوریازیس

آیا می توانید تفاوت های پسوریازیس و اگزما را نام ببرید؟ علاوه بر اینکه این مشکلات پوستی خیلی آزار دهنده هستند، بسیاری از افراد نمی توانند آنها را به درستی تشخیص دهند. اگزما و پسوریازیس هر دو بیماری پوستی هستند که موجب قرمزی و پوسته پوسته شدن پوست می شوند و در چشم افراد غیر متخصص شبیه به هم خواهند بود. در این مقاله می خواهیم به بررسی تفاوت های اگزما و پسوریازیس بپردازیم و بهترین روش های درمان این بیماری های پوستی را به شما معرفی کنیم.

علائم پسوریازیس

رایج ترین نوع پسوریازیس، پسوریازیس پلاکی است که علائم آن معمولا در پوست سر، آرنج ها، زانوها، پایین کمر و ناحیه تناسلی دیده می شود. این علائم شامل مواردی همچون: برجستگی های قرمز رنگ روی پوست، تشکیل لایه ای از پوست مرده به رنگ نقره ای بر روی این برجستگی ها، خارش پوست، درد، ترک خوردن و خونریزی پوست می باشند.

عکس پسوریازیس پلاکی
پسوریازیس پلاکی

برخی از انواع پسوریازیس نیز وجود دارند که به نسبت رواج کمتری دارند. برای مثال پسوریازیس گوتات یا خال خال، نشانه هایی همچون بروز لکه های قرمز فلس مانند در دوران کودکی یا جوانی دارد. پسوریازیس معکوس یا همان پسوریازیس اینورس به صورت لکه های قرمز براق و صاف بر روی پوست پستان ها یا پشت بازوها ظاهر می شوند. پسوریازیس پوسچولار یا چرکی دارای مشخصه هایی مثل تاول های غیرعفونی در کف دست ها یا  کف ها را داراست. وخیم ترین و البته نادرترین نوع پسوریازیس، پسوریازیس اریترودرمیک است که منجر به قرمزی سراسر بدن بدن می شود. این نوع از پسوریازیس درد و خارش شدیدی دارد. اگر فکر می کنید که نشانه های پسوریازیس ارترودرمیک را دارید، فورا به پزشک مراجعه کنید.

علائم اگزما شبیه به علائم پسوریازیس است ولی درواقع تفاوت هایی دارند.

اگزما به طور کلی به بیماری های پوستی گفته می شود که باعث قرمزی ، خارش و متورم شدن پوست می شوند. معمول ترین نوع اگزما، آتوپیک درماتیت است. بیشتر افراد زمانی که می گویند اگزما، منظورشان همان آتوپیک درماتیت است.

عکس اگزما
اگزما

علائم آتوپیک درماتیت شامل موارد زیر می شود:

  • خشکی و خارش پوست
  • جوش های کوچک قرمز، قهوه ای یا طوسی رنگ برجسته
  • پوست فلس دار یا ترک خورده

درماتیت تماسی یکی دیگر از انواع اگزما است که در اثر تماس با ماده با ماده آلرژی زا مانند حلال ها، پیچک سمی آمریکایی یا مواد شوینده ایجاد می شود. معمولا قسمتی از پوست که با آن ماده یا جسم در تماس بوده است دچار خارش و تحریک می شود و می توان گفت که نشانه های درماتیت تماسی قرمزی، خارش، سوزش، ورم و تاول است که ممکن است بترکد.

اگزمای دیس هیدروتیک نوع دیگری از این بیماری پوستی است که به صورت تاول های ریز و خارشی بر روی لبه انگشتان دست و پا، کف دست و کف پا ظاهر می شود و ممکن است به دلیل استرس، آلرژی یا تماس یا فلزاتی همچون نیکل و کبالت اتفاق بیفتد. از علائم این بیماری می توان به درد، خارش، قرمزی، پوسته پوسته شدن و ترک خوردن پوست اشاره کرد.

چه عواملی باعث بروز پسوریازیس و اگزما می شود؟

اگزما و پسوریازیس در مراحل مختلفی از زندگی و به دلایل متفاوتی ایجاد می شوند. پسوریازیس یک بیماری خود ایمنی است. پسوریازیس زمانی اتفاق می افتد که سلول های پوستی چرخه رشد خود را سریعتر از حالت طبیعی طی می کنند. در حالت عادی حدود یک ماه طول می کشد تا سلول های پوست جدید بوجود آید ولی پوست افراد پسوریازیس، این فرآیند هر سه یا چهار روز یکبار اتفاق می افتد.

پسوریازیس اغلب در افرادی با سنین 15 تا 35 سال پدیدار می شود ولی با این حال ممکن است در هرفرد با هر سنی نیز دیده شود. آنچه پزشکان درمورد پسوریازیس می دانند این است که این بیماری به دلیل اختلالات سیستم ایمنی بدن اتفاق می افتد که منجر به التهاب پوست می شود. بیماری پسوریازیس می تواند به طور ارثی نیز ظاهر شود ولی این قطعی نیست. احتمال بروز پسوریازیس به دلیل گلودرد استرپتوکوکی وجود دارد ولی همه پسوریازیس ها به دلیل وجود این بیماری نیست.

اگزما نسبت به پسوریازیس شایع تر است. معمولا اگزما از خردسالی یا کودکی شروع می شود. دو بحث درمورد علت بروز اگزما این است که آیا اگزما نوعی بیماری نقص ایمنی بدن است یا بیماری نقص در سد دفاعی پوست است! اگزما هم مانند پسوریازیس می تواند به طور ارثی در خانواده ها ظاهر شود.

آیا استرس می تواند باعث تشدید پسوریازیس و اگزما شود؟

شکی نیست که مبتلا به بیماری اگزما و پسوریازیس می تواند استرس زا باشد و رابطه استرس با این بیماری ها در جامعه متخصصین پوست بسیار مورد بحث قرار گرفته است.

اگرچه پزشکان به افراد مبتلا به پسوریازیس و اگزما توصیه می کنند از شرایط استرس زا دوری کنند ولی هنوز تاثیر استرس بر این بیماری ها مشخص نیست. در مطالعه ای که در سال 2017 انجام گرفت، شواهد قانع کننده ای درمورد تاثیر استرس بر بیماری پسوریازیس یافت نشد. همچنین در مطالعه ای دیگر اثر استرس بر بیماری اگزما بررسی شد که مشخص شد شاید استرس منجر به تشدید آتوپیک درماتیت و اختلال در محور HPA شود.

فقط به دلیل اینکه رابطه استرس با بیماری اگزما و پسوریازیس شفاف نیست، نباید نتیجه گرفت استرس بی تاثیر است.

اگرچه پسوریازیس و اگزما، بیماری های متفاوتی هستند ولی اغلب درمان های یکسانی دارند.

درمان اگزما درمان پسوریازیس

با اینکه علاجی برای هر دو بیماری وجود ندارد ولی تا حدی قابل درمان هستند. اگر مبتلا به پسوریازیس یا اگزما باشید، شاید پزشک درمان های زیر را برای شما تجویز کند. روش های درمان پسوریازیس و اگزما:

  • مرطوب کننده های داروخانه ای
  • کرم و پمادهای مخصوص برای کاهس التهاب مانند کورتیکواستروئیدها، کرم بازدارنده یا پماد کلسینورین و رتینوئیدها
  • استروئیدهای خوراکی مانند پردنیزولون که می تواند موارد شدید را در استفاده کوتاه مدت تسکین دهد.
  • پانسمان مرطوب که بدین صورت است که با پانسمان کردن ناحیه موردنظر با بانداژهای مرطوب می توان خارش را درمان کرد.
  • فوتوتراپی (نوردرمانی) که در آن از نور فرابنفش برای کاهش خارش و التهاب پوست استفاده می شود.

اگرچه بیماری پسوریازیس و اگزما هردو آزاردهنده هستند ولی نباید زندگی شما را تحت تاثیر قرار دهند و آن را نابود کنند. اگر از بیماری پسوریازیس یا اگرما رنح می برید، نزد متخصصین پوست بروید تا بهترین درمان را برای شما تجویز کند. (منبع)

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

زیبایی کلینیکی

مقاله تصادفی

تغذیه

مراقبت های زیبایی

تناسب اندام